خانه جهانی‌ماه‌گرفتگان (NGO)

مجموعه مستقل مردم‌نهاد فرهنگی، ادبی و هنری

جمعه‌ها با معرفی فیلم و کارگردان (جلسه ۶۹: فیلم عشق در بعد از ظهر به کارگردانی اریک رومر)

جمعه‌ها با معرفی فیلم و کارگردان 

این بخش توسط نویسنده، منتقد و پژوهشگر سینما جناب امیرحسین تیکنی  ارائه می‌شود.

جلسه ۶۹

فیلم: عشق در بعد از ظهر 

کارگردان: اریک رومر

Love in the Afternoon

L’Amour l’après-midi

 

فیلم عشق در بعد از ظهر، ساخته‌ی اریک رومر، کارگردان برجسته‌ی موج نوی سینمای فرانسه، در سال ۱۹۷۲ اکران شد. این فیلم، ششمین و آخرین اثر از مجموعه‌ی داستان‌های اخلاقی رومر است که به پیچیدگی‌های روابط انسانی و تصمیم‌گیری‌های اخلاقی می‌پردازد. داستان درباره‌ی فردریک، مردی متأهل و وکیل جوان است که در حومه‌ی پاریس زندگی آرامی با همسرش هلن دارد. او درگیر روزمرگی و خیال‌پردازی‌های عاشقانه می‌شود و با ورود کلوئه، زنی آزاداندیش و مرموز، به زندگی‌اش، با وسوسه‌ای عاطفی و اخلاقی روبه‌رو می‌گردد. فیلم با ظرافت، کشمکش درونی فردریک را بین وفاداری به زندگی خانوادگی و میل به تجربه‌ی چیزی تازه به تصویر می‌کشد، بدون آنکه به ورطه‌ی قضاوت‌های ساده‌انگارانه بیفتد.

عشق در بعد از ظهر، نمونه‌ای درخشان از سبک مینیمالیستی و گفت‌وگومحور اریک رومر است که در آن دیالوگ‌ها نه‌تنها پیش‌برنده‌ی داستان، بلکه بازتاب‌دهنده‌ی فلسفه‌ی وجودی شخصیت‌ها هستند. رومر در این فیلم به کاوش در مفهوم انتخاب و آزادی فردی در بستر روابط عاشقانه می‌پردازد. فردریک، قهرمان داستان، مردی است که ظاهراً از زندگی‌اش راضی است، اما خیال‌پردازی‌هایش درباره‌ی زنان دیگر و ملاقات با کلوئه او را در برابر آزمونی اخلاقی قرار می‌دهد. برخلاف بسیاری از آثار عاشقانه که به خیانت یا تصمیم‌های دراماتیک ختم می‌شوند، رومر با ظرافتی کم‌نظیر، داستان را به سوی تأملی عمیق‌تر هدایت می‌کند: آیا آزادی واقعی در دنبال کردن امیال است یا در انتخاب وفاداری به ارزش‌های شخصی؟ فیلم از طریق صحنه‌های ساده اما پرمعنا، مانند گفت‌وگوهای طولانی در کافه‌ها یا قدم زدن در خیابان‌های پاریس، تضاد بین واقعیت روزمره و آرزوهای پنهان را برجسته می‌کند. کلوئه، به‌عنوان نمادی از آزادی و رهایی از قیدوبندهای اجتماعی، نه یک اغواگر کلیشه‌ای، بلکه شخصیتی چندلایه است که فردریک را وادار به بازنگری در هویت خود می‌کند. پایان‌بندی فیلم، که به شکلی غیرمنتظره اما عمیقاً انسانی رقم می‌خورد، نشان‌دهنده‌ی تسلط رومر بر خلق موقعیت‌هایی است که تماشاگر را به تأمل در انتخاب‌های خود دعوت می‌کند. استفاده‌ی رومر از ریتم آرام و تمرکز بر جزئیات کوچک زندگی، این فیلم را به اثری تبدیل کرده که بیش از آنکه یک داستان عاشقانه باشد، تأملی فلسفی درباره‌ی معنای تعهد و هویت است.

 

لینک تلگرام ارتباط با مدیریت بخش معرفی فیلم:

https://t.me/AmirHTeekany

 

 

#جمعه_ها_با_فیلم

#اریک_رومر

#عشق_در_بعدازظهر

#امیر_حسین_تیکنی

#خانه_جهانی_ماه_گرفتگان

#فصلنامه_ماه_گرفتگی